Muzikale schetsen: 'SCHETSEN VOOR WATERMEISJES'
  
LET OP: Scroll eerst in de player omlaag om alle 8 nummers te laden
 
 

NEPLIEFDE


Echte liefde blijft bij mij
Nepliefde zweeft ver om mij heen
Buiten mijn bereik maar soms
Dichtbij jou
Soms dichtbij jou

En ik kan niet anders dan meegaan met dit leven
Wat er ook gebeurt ik stem mij af
Ik blijf dit hele wezen geven aan de klok
Op zoek naar jou
Een beetje van dit leven op de schop voor een kind

Dat huilt om een toekomst die niet komen zal en ik
Hoor haar gemis
Met dit hart waarin de liefde klopt
En nepliefde zweeft daar ver omheen

Het botert niet tussen wensen
Van delen die anders zijn
Maar het geeft niet
Want wat er ook gebeurt er zal altijd iemand zijn
Die jou kan zijn - anders dan iemand die bij je kan zijn

Wie is dat kind dat huilt om een toekomst die niet komen zal
Ik voel haar gemis
Met dit hart waarin de liefde klopt
En nepliefde zweeft daar ver omheen

Hoeveel gaat er niet langs ons heen
We delen wat we delen kunnen nergens meer omheen
Maar alsof we onze zintuigen ook werkelijk begrijpen
Wie hoort wat er te horen valt met oren dichtgeslibt door de wind
Die huilt

En ik kan niet anders dan meegaan met dit leven
Wat er ook gebeurt ik stem mij af
Ik blijf dit hele wezen geven aan de klok
Op zoek naar jou
Op zoek naar jou
En dat kind dat huilt om een toekomst die niet komen zal
....
Met dit hart waarin de liefde klopt
En nepliefde zweeft daar ver omheen
...
Met dit hart waarin de liefde klopt
En nepliefde zweeft daar ver omheen

Soms dichtbij jou
Er ver omheen
Soms dichtbij jou

 

© Sophie Heijkoop / van Weert  

DE STRATEN VAN LEIDEN


Zaterdagmorgen
Nog geen uur geleden was het nog een beetje lichter
Het is stil op de straten druk met mensen en wij hebben vingers in onze oren
Want met een vinger voor onze mond wou niemand luisteren

Zaterdagmorgen
Nog geen uur geleden was het nog een beetje beter
Het is stil op de straten en vol met mensen en wij met watten in onze oren
Want met een vinger voor onze mond wou niemand luisteren

En je ligt hier zo stil en alleen maar lof
Voor wat mogelijk is en hopelijk zal blijken
Wie is de mens met al zijn verlangens en alles op het spel
En het licht is zo fel dat het breekt in mijn hoofd
En je ligt hier zo kalm in Leiden te wachten
Wie is de mens met al zijn verlangens en alles op het spel

Ja de straten van Leiden kunnen mooi zijn
Maar dat ligt aan het licht en je pad
De route die wij zullen nemen is om nooit te vergeten
De route die wij zullen nemen is om nooit te vergeten

Zaterdagmorgen
Nog geen week geleden was het ook al zo donker
Het leven geeft haar kinderen
En soms zul je terug moeten geven
Het was stil in de avond
Met een schreeuw die niet kon schreeuwen
Het leven geeft haar kinderen
En soms zul je terug moeten geven

En je lag daar zo stil en alleen maar lof
Voor wat mogelijk leek en hopelijk zou blijken
Wie is de mens met al zijn verlangens en alles op het spel
En het licht scheen zo fel dat het brak in mijn hoofd
En je lag daar zo kalm in Leiden te wachten
Wie is de mens met al zijn verlangens en alles op het spel

Ja de straten van Leiden kunnen mooi zijn
Maar dat ligt aan het licht en je pad
De route die wij nu nemen is om nooit te vergeten
De route die wij nu nemen is om nooit te vergeten

Ieder uur dat we hier zijn
Ieder uur dat ze hier zijn
Ieder deel dat ons bij blijft

We zitten hier stil en alleen
En we lopen wat aan en weer terug
En we weten wat nooit meer is
Wie is de mens met al zijn verlangens en alles wat niet kan

Ja de straten van Leiden kunnen mooi zijn
De straten van Leiden kunnen zo mooi zijn
Ja de straten van Leiden kunnen mooi zijn

Om nooit te vergeten
Om nooit te vergeten
Om nooit te vergeten
Nooit

 

© Sophie Heijkoop / van Weert 

IN DE WERELD VAN DE WIJS


Zaterdagmiddag liefde koffie muziek
Vrij om te gaan maar vanavond dus niet
Heb ik misschien me vergist in de tijd of in jou
Of zou ik anders moeten zijn

Wie is dat wezen
Samen op de bank en nergens bang voor
Nergens bang voor

Zaterdagmiddag liefde koffie muziek
Elke dag samen en samen verdriet
Samen kapot en samen weer heel
Om samen weg te rennen van de toekomstmuziek

Elke dag beter
Verder op de tast en nergens bang voor
Nergens bang voor nergens bang voor

En misschien was ik eventjes verdwenen
In de wereld van de wijs
Waar zou ik ander moeten zijn
En misschien waren we eventjes verdwenen
In de wereld van de wijs
Waar zouden we anders moeten zijn
En misschien was ik eventjes verdwenen
In de wereld van de wijs
Waar zou ik ander moeten zijn
En misschien waren we eventjes verdwenen
In de wereld van de wijs
Waar zouden we anders moeten zijn

Zaterdagmiddag liefde koffie muziek
Vrij om te gaan maar vanavond dus niet
Had ik al gezegd dat ik hier heel graag wil zijn
Had ik al gezegd dat ik hier heel graag wil zijn

Nergens bang voor nergens bang voor nergens bang voor
Nergens bang voor nergens bang voor nergens bang voor
Nergens bang voor

 

© Sophie Heijkoop / van Weert  

DE KOFFIE


Zaterdagavond
Het is koud en onwennig
En ieder uur dat ze niet hier zijn
Is veel te veel werk
Hier vanwege wat dan ook het leven doet soms vreemde dingen
Met de tijd en met het gevoel
Dat we hier zouden moeten zijn
We zouden af moeten blazen
We hadden nee kunnen zeggen
We zouden weg kunnen lopen
Maar met het gevoel staan we hier te zijn

En het breekt wel wat als je de enige lijkt
Voor wie de koffie net wat bitterder wordt geserveerd
Wat kan het schelen doe er room bij
Of anders maar wat sterkers

Zaterdagavond
Ik ben moe en vergeten
Wat ik ook alweer zou zeggen
Als ik niets wilde zeggen
Bezig met herinneren herloslaten hervastpakken
Herterughalen wat niet kan en met dit gevoel
Sta ik hier te zijn

En het breekt wel wat als je doorzichtig lijkt
Omdat de koffie net wat bitterder is geserveerd
Wat kan het schelen doe er room bij
Of anders maar wat sterkers

Veel te bedreven
In het holst van de eenzaamheid
Wie is dat niet blijf niet hangen in de pijn

Ja het brengt wel wat als je de enige blijft
Maar het breekt ook wat als je de enige blijft
Omdat de koffie net wat bitterder wordt geserveerd
Wat kan het schelen doe er room bij
Of anders maar wat sterkers
....
Wat kan het schelen doe er room bij
Wat kan het schelen gooi er olie bovenop
Wat kan het schelen doe er nog maar eentje bij
Wat kan het schelen doe er nog maar eentje bij
Wat kan het schelen doe er nog maar eentje bij
Met wat liefs

 

© Sophie Heijkoop / van Weert  

BOOTJE


Een avontuur is wat je niet weten kunt
Al die interessante weetjes waar zijn ze goed voor goed voor
Ik wist ze allemaal en heb ze terug moeten geven

Een avontuur omdat er geen zicht meer is
Op wat het vast en waarschijnlijk zal blijken nadat het goedkomt goedkomt
Ik dacht het allemaal en heb het terug moeten nemen
Ik dacht het allemaal

Wie je blijkt met verlies
Is iemand die weet wat ie nooit bezat
Lieve schat
Lieve schat
Neem me mee tot de horizon

Avonduren duren langer nu
En de middag grijpt de morgen en niemand beseft het behalve wij dan
Ik zie je achteruit - probeer vooruit te leven
Met jou in de achterruit

Wie je blijkt met verlies
Is iemand die weet wat ie nooit bezat
Lieve schat
Lieve schat
Ga maar mee naar de horizon

En net als ik denk: er blijft niks meer over van wat ik wil
Daar komt ze weer aan stralender dan de dag
Een bootje een zeil een trip op het water van de lange nacht
Daar komt ze weer aan stralender dan de dag

Lieve schat
Lieve schat
Ga maar mee naar de horizon
En vaar veel verder dan de sterren naar je echte huis
Ga maar mee schitter wat je kan
Lieve schat
Lieve schat
Ga maar mee schitter wat je kan

 

© Sophie Heijkoop / van Weert  

EEN BEETJE VEEL (VOOR PAUL)


Ik heb het altijd geweten
Dat iets dat er zou zijn
De namen de dagen de jaren inwisselbaar
Behalve hij

En daar loopt ie naast mij een beetje om te gaan met het leven
Genomen gegeven
Geen spijt wel pijn
Een beetje veel

Wat is nou eigenlijk de keuze
Voor een inhoud om hier te kunnen zijn
Zijn het de namen de dagen de jaren
Of hoe je erover denkt
Of hoe je erover denkt

En daar loopt ie naast mij een beetje om te gaan met het leven
Genomen gegeven
Geen spijt wel pijn
Een beetje veel
En daar loop ik naast hem een beetje verdoofd en verdwenen
Over te leven in een tijd zonder tijd

Dat iets dat als een kleur naar de lijnen zocht
Een omheining
Vorm waarin inhoud kon verdwijnen
Totdat de beurt alweer voorbij blijkt
En zo zijn we weer samen
Onbegrijpelijk samen

Geen spijt wel pijn
Ik hou van hem een beetje veel

 

© Sophie Heijkoop / van Weert  

ALLES WAT WE VERGETEN


Sluit me in in het midden
Daag me uit elke keer weer
Beter duik ik in het diepe
Dan vanbuiten te kijken en denken te zien

Ieder z'n problemen met zichzelf in de tijd en de taal van wat je niet ziet
Alles wat we vergeten

Zoete aanval zilte zeer
Zwijgend naast me een nieuwe visie
Hoe vertaal ik tijd naar weten
Nu dat ik vergeten ben wie ik hier kwam zijn

Ieder z'n problemen met zichzelf in de tijd en de taal van wat je niet ziet
Alles wat we vergeten

Armen omhoog verlangen
Ik schreeuw als het niet lukt
Neem mezelf op schoot
En verwarm de verwarring
En opeens schijnt achter het antwoord een heldere vraag
Wat was ik vergeten om mezelf te zijn

Sluit me in in het midden
Daag me uit elke keer weer
Hoe vertaal ik tijd naar weten
Beter duik ik in het diepe
...

 

© Sophie Heijkoop / van Weert  

ONBEKENDE REDEN


Dit huis het klopt allang niet meer
Stenen muren lijken sterk maar op den duur
Is er een onbekende reden
Is er een aanname die schuurt
Is er een overdosis idealen niet geleefd

Steen op het pad
Vrij om te gaan
Ieder uur belooft hetzelfde lied maar dan beter dan het was

Balans in beweging
Zo langzaamaan droom ik
Over een onbekende reden over een aanname die schuurt
Over balans

Dit huis het klopt allang niet meer
Stenen muren lijken sterk maar op den duur
Is er een overdosis weten
Van hoe het altijd lijkt geweest
Tot om een onbekende reden dat geen grip meer geeft

Balans in beweging
Zo langzaamaan droom ik
Over een onbekende reden over een aanname die schuurt
Over balans
...

Steen op het pad
Vrij om te gaan
Ieder uur belooft hetzelfde lied maar dan beter dan het was
Steen op het pad
Vrij om te gaan
Ieder uur belooft hetzelfde lied maar dan beter dan het was

Over een onbekende reden over een aanname die schuurt
Over een overdosis idealen niet geleefd
Over een onbekende reden over een aanname die schuurt
Over een overdosis idealen niet geleefd
Is er een onbekende reden is er een aanname die schuurt
Is er een overdosis idealen niet geleefd
Is het een onbekende reden is het een aanname die schuurt
Is het een onbekende reden die geen grip meer geeft

 

© Sophie Heijkoop / van Weert  -  www.sophieheijkoop.nl


Op 2 januari 2019 werden onze dochters Vesper en Ariël geboren. Een eeneiige tweeling van twee keer zes pond, na 36 weken eindelijk daar. Vijf dagen later, op 7 januari overleed Ariël. En op 12 januari vertrok Vesper ook. Onze meisjes bleken geboren te zijn met longen die geen zuurstof konden omzetten (Alveolaire Capillaire Dysplacie). Al leek het eventjes te lukken: ook met de beste hulp kun je in deze wereld dan niet lang zijn. Watermeisjes, die alleen in mijn buik konden leven. Waarom dit zo was, is na uitvoerig (genetisch) testen nog steeds een raadsel.